Pancerz melodii

 

Zakręciłaś włosy w kluczu wiolinowym;

Chciałem je wyplątać przez oddech miarowy;

Lecz silniejsze były twe słodkie westchnienia,

Czerpane wprost z serca donośnego pienia.

 

Zasłoniłaś oczy całych nut urokiem;

Chciałem się nasycić twym cudownym wzrokiem;

Lecz muzyczne wiatry tak cię kołysały,

Że blasku błękitu ujrzeć mi nie dały.

  

Zachowałaś serca dźwięki tylko sobie;

Chciałem je usłyszeć – przesłać swoje tobie;

Lecz melodii pancerz odgrodził je szczelnie;

Zakręcony tobą – nucę samodzielnie.